Mijn Klacht:

Op 1 april jl (geen grap!) was ik aan het paardrijden met een vriendin in Strijbeek, Noord Brabant. Het vroor. Op een stukje weg dat nog geasfalteerd moest worden bleek het spekglad (we moesten die weg wel oversteken en dat mocht ook) en gleed het paard van mijn vriendin uit. Die kwam hard ten val (gaat nu goed gelukkig) en vriendin maakte ook een harde klap op haar linker zijde.
Zij kon zich niet meer verplaatsen en lag midden op een tweebaans weg die gelukkig vrij rustig was (echter was er wèl verkeer).
Na een paar minuten bleek dat het mis was. Ambulance is gebeld door een buurman (let wel: de ambulance post van Ulvenhout is daar 400m van verwijderd en er stonden 6 ambulances en meerdere brandweerwagens gestald op dat moment). Dat was rond 09.35 uur.
Om 09.59 uur heb ik zelf nog een keer gebeld. Uitgelegd m.b.t. de medische nood, het verkeers situatie (intussen hadden we pionnen gevonden en om mijn vriendin heen geplaatst) en het feit dat ik een ervaren verpleegkundige ben. Er werd verteld dat er een ambulance onderweg was.
Om 10.05 uur heb ik nog een keer gebeld. Er is letterlijk gezegd dat de medische nood niet duidelijk was geweest. Ik heb toen gezegd, laten we er dan spoed bij zetten, stuur maar politie om het verkeer te regelen. Die waren er 3 minuten later met 3 auto’s!
Ca. 10 of 15 minuten later heeft nog iemand het alarmcentrale gebeld.
De echtgenoot van mijn vriendin was intussen ook op de hoogte. Haar echtgenoot is zeer betrokken bij de voormalige Sigma afdeling, nu het Rode Kruis en kon zien dat er een ambulance, zonder spoed, onderweg was naar Strijbeek vanuit Waalwijk. Er was geen actie op de centrale in Ulvenhout.
Rond 10.20 uur verscheen een rapid resoponder auto met één verpleegkundige. Daar was ik best boos over. Die heeft toch maar een ambulance gevraagd en toen kwam er rond 10.30 uur een ambulance aan.
Om ca. 10.40 uur, een uur na het ongeval reed de ambulance weg.
Overigens bleek mijn vriendin een ernstig compressiefractuur aan haar heup te hebben dat maanden herstel nodig zal hebben. Ook in het ziekenhuis is zij pas om 23.00 uur geholpen maar daar kan 112 niets mee. Dat begrijp ik.
Iemand met een ernstige blessure, midden op een weg, een uur lang in de vrieskou laten liggen die extreem pijn heeft vind ik, in Nederland, met meerdere grote ziekenhuizen en ambulance posten binnen 10 minuten bereik schandalig, nalatig, onprofessioneel, onbetrokken en ronduit gevaarlijk.
Ik voelde mij niet gehoord bij de centrale en ik vond het eerst aanwezige verpleegkundige onvriendelijk, onbetrokken en onprofessioneel.
Het ambulance team zelf was vriendelijk.

Gewenste Oplossing:

1. Dat dit serieus besproken wordt in een intervisie.
2. Dat ik/wij feedback ontvangen ter bevestiging dat er iets mee gedaan word.
3. Persoonlijk vind ik een verontschuldiging aan de orde bij mijn vriendin.