Mijn Klacht:

Beste Comedy Central,

Als groot fan van de oude Takeshi’s Castle afleveringen ben ik diep teleurgesteld in de nieuwe afleveringen van dit programma. Het probleem ligt hier niet bij de mensen die in Thailand op hun snuit gaan, maar bij Comedy Central Nederland.

De oude afleveringen werden ingesproken door Roland van Dam en Ruben van der Meer. Dit duo gaf prachtig commentaar wat altijd alle kanten op kon. Het voelde erg spontaan. Vaak had ik het idee dat de twee het programma zelf ook niet begrepen. Dit maakte het programma compleet en zorgde voor een fantastische dynamiek.

Toen ik een aankondiging zag voor nieuwe afleveringen was ik in eerste intstantie erg enthousiast. De voice-over zou door een ander duo gedaan worden, maar ik ging er vanuit dat dit op dezelfde spontane manier zou gebeuren als voorheen.

Vandaag zag ik voor het eerst een nieuwe aflevering. Wat mij meteen opviel was dat het commentaar gescript is. Alsof het van een kladpapiertje voorgelezen wordt. Het spontane en onverwachte van Takeshi’s Castle valt hierdoor helemaal weg. Slappe puns op een droge manier voorgelezen.

Jullie hebben hiermee een prachtig programma, wat ik in het verleden met veel plezier keek, kapot gemaakt. Waarom geven jullie Katja Schuurmans en Pepijn Lanen niet de vrijheid om te improviseren. Waarom moet in 2018 alles voorgekauwd worden!

Gewenste Oplossing:

Breng het spontane terug in het programma. Verbrand ieder script en ontsla degene die het geschreven heeft, want het is slapper dan Tsjechische goulash. Een voice-over die geïmproviseerd is sluit vele malen beter aan bij de absurdheid van het programma.

Een slecht geschreven script wat op een belachelijke manier voorgelezen wordt voelt geforceerd en is zeer zeker niet grappig. Geef de twee nieuwe presentatoren meer vrijheid en laat ze improviseren.

Bedankt voor het lezen van mijn klacht. Ik hoop dat jullie zelf inzien dat een prachtig programma compleet vergald wordt door de statische manier waarop het gepresenteerd wordt.

Met vriendelijke groet,

Een trouwe, maar teleurgestelde kijker.