Mijn Klacht:
Sharmila Rita Khemai
4 september om 9:32 · Bewerkt ·
Beste mensen, hier een shocking verslag :
In de nacht van 26 en 27 augustus j.l. heb ik rond 02.00 u acuut een zeer dodelijke pijnaanval gehad in de buik. Gillend en huilend kruipen door het hele huis wist ik me mobiele telefoon te pakken. Ik dacht dat ik dood ging !! Ook braken en krampen werd erger en erger. Ik was alleen thuis en raakte in zwaar paniek.
112 weigerde tot 3x toe per direct een ambulance te sturen omdat ik volgens procedure eerst huisartsenpost moest bellen. Dit lukte mij amper met bevende handen. Ik zag alles dubbel en wazig. De huisarts zei dat ik toch naar ze toe moest komen met een taxi. Ook gaf ik aan dat ik op geen enkele manier kon lopen van de pijn en ook geen geld had voor een taxi. Ook geen mensen bereikbaar met een auto zo laat. Toch moest ik zelf komen….dus ging ik toch proberen iemand wakker te bellen. De pijn werd steeds ondraaglijker en kon amper me telefoon vasthouden. 3 mensen namen de telefoon niet op, totdat mijn buurman opnam. Hij kwam gelijk naar me toe om te helpen met weer te bellen naar 112. Ik was niet meer bij zinnen en kon niet meer praten vd pijn. Het lukte me buurman dat 112 alsnog ( na weer 2 verzoeken smekend ) een huisarts naar mijn adres stuurde ipv een ambulance. Mijn buurman was perplex en we begrepen totaal niets van 112.
Toen de huisarts mij zo ziek thuis aantrof besloot hij een ambulance te sturen. Ik was inmiddels 2,5 uur verder. Ik kreeg gelijk iets tegen de pijn. Aangekomen in het ziekenhuis ben ik met spoed geopereerd. Ik had een gat in mijn maag…. dus kreeg ik een maagperforatie !!! ik heb nu een snee van 10 cm lang op mijn buik. De pijn is verholpen. Nu ben ik aan het herstellen van alle heftigheid en operatie. Ik ben zwaar afgevallen omdat mijn schildklier te snel werkt. Ook worden er verdere onderzoeken gedaan nog naar mijn organen. Het is een lange weg naar genezing. Gelukkig helpen de medicijnen heel goed. Het was mijn eerste operatie ooit en dat ik in het ziekenhuis lag. De arsten en zusters en broeders hebben mij topzorg geleverd. Zeer intens en heftige ervaring. Respect !! Inmiddels ben ik ontslagen vh ziekenhuis en verblijf ik bij mijn moeder thuis voor verder herstel. Ik ben nu pas in staat mijn verhaal te doen en ga 112 aanklagen over hun belachelijke werkwijze die fatale dag. Mensen dit kan iedereen overkomen , jong of oud. Heb je leven lief want je weet nooit wat een dag kan brengen… wat ben ik blij dat ik nog leef !! Ik ervaar nu een 2e leven zogezegd en heb een nieuwe kans gekregen om gezond door het leven te gaan….
.
Gewenste Oplossing:
niet van toepassing...
